Archiwa blogu

Kozi Wierch


Październik funduje nam pogodę o jakiej każdy górski zboczeniec marzy więc musieliśmy to wykorzystać. Siostra chce zabrać się z nami więc szukamy celu który nie będzie wymagający technicznie, a widoki powinny zapaść na długo w pamięci. Pada na Kozi Wierch od strony DPSP.

Wyjazd po 4 więc łapiemy się jeszcze na pokaz wschodzącego słońca w drodze do Palenicy. Butle z tlenem naładowane – można iść!

Jedna z piękniejszych dolin tatrzańskich

Read the rest of this entry

Klęknięcie przed fajką (Żółta Turnia)


Zanim zaczniecie proponuję się doszkolić:

Read the rest of this entry

Jak na złość była piękna pogoda:)


W końcu przyszedł magiczny pierwszy dzień urlopu i z moją drugą połówką wybrałem się na 8 dni w ukochane tatry. Bez pośpiechu za to z tłumami fanów Małysza w PKSie udajemy się do Zakopanego i z porządnie wypchanymi plecakami dalej w stronę Piątki. Nie będę się za bardzo rozpisywał, powiem tylko, że w pierwszy dzień dotaszczyliśmy 20 żubrów i jakieś zbędne rzeczy do schronu. Poza nami przewijali się ludzie typu Dionizy z fankami Radia Maryja, dwaj Rzeszowianie którzy umilali sobie czterodniowe oczekiwanie na raki żołądkową gorzką, stado francuzów i jakiś Warszawiak ze Szczawnicy;)

Pierwszego dnia przy zamieci śnieżnej próbujemy wejść na Krzyżne, ale błądzimy i idziemy jakimś żlebem pod Buczynowe Turnie… wycof.

Biało dosyć

Read the rest of this entry

Krzyżne o wschodzie i grań Koszystej


Relacja autorstwa Kiełbasy vel !:

Przed 19 w czwartek wsiadamy w PKS w składzie Eksplorer, Kefir i ja.
Wcześniej mając chwilę pijemy piwko ,co było przyczyna mojego sprintu w krzaki w Nowym Targu. Po zakupach w Tesco równym tempem udajemy się w stronę Kuźnic. Do Murowańca idziemy Jaworzynką. Jest bardzo ciemno bo księżyc jest cienki jak dupa węża. Lekko po 23 docieramy do schronu, gdzie załatwiam nam małą” zniżkę “(wszak o 3 wychodzimy) Prysznic ,piwko na dobranoc budziki na 2:30.
Dzwoni -to straszne,jakby któryś z chłopaków powiedział żebyśmy to olali to bym nic nie miał przeciw. Ubieramy się o 3 wychodzimy na ciemny szlak w stronę Krzyżnego. Przypomina mi się jak szedłem tu z Kilerem ,wtedy było więcej śniegu i dużo jaśniej. Po mękach dochodzimy do Pańszczycy ,ale czas taki jaki miał być. Idziemy po śladach jest ok, az do miejsca gdzie trzeba założyć raki. Okazało się że Kefirowe rozwalają się po kilku krokach
Read the rest of this entry

%d blogerów lubi to: