Wieża na Przedniej Kopie

Hohenzollernwarte

W 1898 r. wybudowano na szczycie kamienną wieżę widokową Hohenzollernwarte, początkowo mierzyła ona 16,5 m wysokości, została podwyższona w 1927 r. do 22 m. Wieża przypominała średniowieczną warownię i cieszyła się dużym powodzeniem turystów – w ciągu roku od otwarcia odwiedziło ją 7 tysięcy turystów. W kolejnych latach wieża była modernizowana i został dobudowany bufet, który następnie został przekształcony w schronisko górskie. Bufet dzierżawił od 1901 r. lokalny cukiernik Paul Galle, a władze Głuchołaz udzieliły mu bezpłatnego drewna i kamienia.

Otwarty w 1927 r. obiekt stał na miejskim gruncie. Posiadał kuchnię, pomieszczenia gospodarcze, bufet z salą na 80 osób i dużą salą do zabaw dla 300 osób. Na gości czekało 5 pokoi z 8 łóżkami. W środku było centralne ogrzewanie oraz oświetlenie elektryczne.

Po II wojnie światowej schronisko zdewastowano, z kolei wieżę obniżono o 5 metrów na polecenie władz wojskowych. W 1959 r. schronisko zaczęto remontować, a rok później otwarto je jako Dom Wycieczkowy, prowadzony przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Turystyczne z Opola. Podczas prac remontowych dokonano wielu zmian – m.in. sala restauracyjna miała teraz niemal całkowicie przeszklone ściany, co spowodowało nie tylko utratę klimatu górskiego schroniska, ale również duże problemy z utrzymaniem ciepła w zimie.

Na początku lat 90. budynek przekazano osobie prywatnej, ale w 1996 r. spłonął. Od 2004 r. posiada nowego właściciela. Obecnie (2017) jest w stanie ruiny. Wieża widokowa istnieje do dnia dzisiejszego, lecz jest niedostępna dla turystów. Mimo to warto zobaczyć na własne oczy ciekawą architekturę i żałować, że taki ciekawy budynek nie dotrwał do naszych czasów.

Reklamy
%d blogerów lubi to: